جز اين هم گفته‌اند ولى روايت نخستين درست‌تر است . وهرز همين كه سراسر يمن را به تصرف در آورد ، نامه‌اى به خسرو انوشيروان نگاشت و او را ازين پيروزى آگاه ساخت و اموالى را كه به غنيمت گرفته بود براى او فرستاد . خسرو در نامه‌اى كه در پاسخ او نوشت به دو فرمان داد كه سيف بن ذى يزن ، ( و بگفتهء برخى . معدى كرب بن سيف بن ذى يزن ) را به پادشاهى يمن منصوب سازد . خسرو همچنين جزيه و خراجى معين كرد كه پادشاه يمن هر سال به ايران بپردازد . وهرز نيز فرمان انوشيروان را به كار بست و به ايران بازگشت . اما سيف بن ذى يزن همين كه در يمن به پادشاهى رسيد ، كشتار حبشيان را آغاز كرد و هر چه حبشى در آن جا زنده مانده بود ، از دم تيغ گذراند . حتى شكم زنهاى آبستن را پاره كرد و بچه را از رحم بيرون كشيد و كشت . بدين گونه از حبشيان زنده نگذاشت جز عده‌اى اندك كه به تيمار و نگهدارى چار پايان گماشت . برخى را نيز به شتربانى گماشت تا پيشاپيش وى بدوند و اسلحهء او را حمل كنند . از اين رو حبشيانى كه در يمن به سر مىبردند ، ديگر چندان زياد نبودند . روزى سيف سوار شد و بيرون تاخت . چند تن از حبشيان كه پيشاپيش او مىدويدند ، با همان اسلحه‌اى كه براى وى حمل مىكردند او را زدند و كشتند . مدت فرمانروائى او پانزده سال بود . پس از كشته شدن سيف ، يكى از مردان حبشى بر مردم يمن شوريد و گروهى را كشت و تباهكارى بسيار كرد .